Gozo to niewielka wyspa należąca do Malty. Wieść niesie, że to ona właśnie jest ową Ogygią z "Odysei" Homera, na której Odyseusz spędził niespełna osiem lat u nimfy Kalipso (pisanej też Kalypso, Calypso).
 |
| Można się na nią dostać promem z Malty z portu Cirkewwa (bilet kosztuje 5 euro w obie strony) |
Jam jest Odys Laertyd, z fortelów mych znany,
U ludzi pod niebiosa prawie wysławiany.
Mieszkam zaś na Itace jasnej - nad nią czołem
Sterczy leśny Neriton; liczne wyspy kołem
Obsiadły ją i leżą jedna blisko drugiéj, (...)
(Homer, "Odyseja", Pieśń IX)
 |
| Mieszkańcy wyspy, pytani gdzie jest Jaskinia Kalipso, wskazali tę drogę. Miałam nią iść 10 minut. |
Tak dni dziewięć się tłukłem, aż dziesiątej nocy
Przybiłem do Ogygii przy boskiej pomocy,
Gdzie mieszka pięknowłosa Kalypso, bogini.
Gościnnie tam przyjęty, długom bawił przy niéj.
(Homer, "Odyseja", Pieśń XII)
 |
| Dotarłam po jakichś dwudziestu:) W tym miejscu nimfa gościła Odysa, mając nadzieję, że zostanie z nią na zawsze. |
Stąd daleko na morzach, jest ostrów niewielki,
Zwan Ogygią, siedziba srogiej zwodzicielki,
Kalypso pięknowłosej, a córki Atlasa.
Każdy bóg jej unika, człek tam nie popasa;
Mnie tylko nieboraka demon zagnał do niéj,
Kiedy piorun Zeusowy na pełnych mórz toni
Roztrzaskał mi łódź moją. W dom mię swój przyjęła,
Gościnnie nakarmiła, potem wmawiać jęła,
Że mi da nieśmiertelność a z nią młodość wieczną-
Lecz się broniłem od niej odmową stateczną.
(j.w.)
 |
| Ale on tęskniącym wzrokiem spoglądał na morze i myślał o swojej Itace. |
Siedem lat mię trzymała - i nieraz łza padła
Na ambrozyjne szatki, które na mnie kładła.
A gdy ósme już lato nadeszło w lat toku,
Sama nagli na odjazd. Nie wiem, czy z wyroku
Zeusa, czy że jej serce doznało odmiany,
Dość, że na wątłej tratwie, wierni powiązanéj,
Wysłała mnie, żywnością, winem i odziewkiem
Niebiańskim opatrzywszy; i ciepłym powiewkiem,
Dmącym na jej rozkazy, gnała mię przez wody.
(Homer, "Odyseja", Pieśń VII)
 |
| Wreszcie bogowie zlitowali się nad nim i kazali nimfie zwrócić mu wolność... |
Zanim, za Odyseuszem, opuścimy Gozo, pokażę Wam jeszcze trochę wyspy z innej strony:)
 |
| Można podróżować czerwonym lub zielonym autobusem turystycznym. Dowiezie we wszystkie znane miejsca za 7 euro na cały dzień (latem chyba drożej). Na każdym przystanku można wysiąść i za 45 minut pojechać dalej następnym busem tej firmy. Dzięki słuchawkom, które wręcza kierowca, wiemy, co zwiedzamy. Nagrany przewodnik mówi także po polsku! |
 |
| Możecie sobie wyobrazić, że mijają się tu dwa autobusy? Na żyletkę:) |
 |
| Wyspa ma wiele skał wapiennych, z których tworzy się takie prostokąty do budowy domów i innych budynków. |
 |
| Wszystkie więc są żółte, nie maluje się ich. |
 |
| Przyozdabia za to różnymi tabliczkami i płaskorzeźbami |
 |
| Prawie przy każdym wejściu do domu zobaczymy wizerunek Matki Boskiej |
 |
| Czasami całą Świętą Rodzinę |
 |
Maltańczycy mają też pomnik Chrystusa z rozłożonymi rękoma (niczym w Rio de Janeiro, tylko duuużo mniejszy:)
Stoi na wzgórzu Saviours, z którym wiąże się pewna historia. Otóż dawno temu wyspa Gozo pogrążyła się w ciemnościach. Ludzie modlili się przez trzy doby, aby wreszcie wyszło słońce (niczym w "Faraonie" Prusa). Pierwszy promień padł na to właśnie wzgórze i mieszkańcy wyspy postanowili je uświęcić tymże pomnikiem. Niestety autobus nie zatrzymuje się ani nie podjeżdża bliżej.
|
 |
| Postawili też pomnik Janowi Pawłowi II, który odwiedził ich w 1990 roku. |
 |
| Nie mogłam nie zauważyć akcentu literackiego. Gorg Pisani to jeden z największych poetów tego kraju. Żył w XX wieku. Był wielkim propagatorem języka maltańskiego. Wprowadził jego nauczanie do szkół jeszcze przed II wojną światową. Maltańczycy zawdzięczają mu także spisanie ich legend. |
 |
| I chyba największa atrakcja tej wyspy - Lazurowe Okno, naturalny most wapienny w okolicy miejscowości Dwejra. W tym miejscu kręcono sceny do filmów, m.in. "Gra o tron" czy "Hrabia Monte Christo". Morze wypłukuje wapienną skałę, więc nie wiadomo, jak długo jeszcze będzie można podziwiać to cudo. P.S. 8 marca 2017 r. Lazurowe Okno przestało istnieć w czasie sztormu. |
 |
| Pora kończyć naszą odyseję. Warto jeszcze posmakować czegoś regionalnego:) |
Wracamy z Gozo, ale jeszcze nie do Itaki...
